Vandaag hebben we Duchenne Heroes afgesloten met een BBQ, en samen met de families de film bekeken die onze teambegeleider Rene gedurende afgelopen week had opgenomen. Uiteraard hebben we veel nagepraat en gelachen om dingen die we afgelopen week hebben meegemaakt. Als we terugkijken op Duchenne Heroes is het voor ons een redelijk zware week geweest waarin ieder op zijn eigen moment wel even een periode heeft gehad waarop het niet meer zo lekker ging, maar dat wisten we van te voren. Toen we de dagen sprekend doorliepen kwamen we eigenlijk tot de conclusie dat we gedurende de week steeds beter, sneller en technische zijn gaan fietsen, dat wil niet zeggen dat we niet hebben afgezien, maar wel dat we gewoon lekker hebben kunnen fietsen. Kortom, we kunnen terugkijken op een druk jaar van voorbereideingen, een hele mooie week fietsen en een een heel mooi resultaat met ons sponsorbedrag. We kunnen wel zeggen dat we allemaal heel trots zijn op wat we afgelopen jaar bereikt hebben, zowel lichamelijk als voor de ziekte Duchenne.

De zesde dag was een dag met “maar” 2 sterren, een tocht van 120km met maar 100 hoogtemeters. Dat zou dus ondertussen een makkie moeten zijn op papier, maar we reden niet over papier maar over drassige en zuigende bospaden.  Door de ondergrond en de lengte van de tocht was deze dag dus net zo zwaar als de vorige dagen, de route was wel weer erg mooi, met veel singletracks erin. Marcel moest na de eerste stop afhaken doordat hij een ontsteking in zijn knie had en de laatste dag waarschijnlijk niet had kunnenh starten wanneer hij deze tocht uit had gereden, nadat Marcel er mee was gestopt was het voor de rest van het team even lastig om door te gaan, maar we gingen toch voor de volle 120 kilometer. 10 kilometer voor de finish stond Klaas Groot (vader van Duchenne patientje Kevin) ons onverwachts op te wachten, wat erg leuk was. Uiteindelijk hebben we deze tocht erg snel gedaan en waren we vrij vroeg weer binnen.

De laatste dag was wederom weer een tocht met 2 sterren, deze toch was wat makkelijker met een venijnig staartje door de bossen van groesbeek. Ook deze laatste tocht liep erg voorspoedig, we hadden ons weer voorgenomen om het rustig aan te doen om de knieen van Marcel en Roelof een beetje te sparen, maar nadat zei zelf het tempo op gingen voeren zij we weer lekker door gaan fietsen hierdoor waren we lekker vroeg bij het verzamelpunt en hebben we nog even lekker kunnen genieten van de kop koffie met appetaart in een restaurant. Daarna fietsen we samen met alle heroes onder motorbegeleiding dwars door het centrum van Nijmegen naar park Brakkestein waar we onder veel applaus en gejoel werden binnengehaald. Dit alles deed ons opeens beseffen waar we de hele week mee bezig zijn geweest en waarvoor we het hele jaar druk zijn geweest, natuurlijk speelt het de hele week wel mee in je gedachten, maar we waren toch meer mee bezig hoe we de finish gingen halen. De finish was een geweldige ervaring en een mooie beloning voor alle inzet van afgelopen jaar.

Hoi allemaal,

De vijfde dag zit erop en iedereen had gelijk, ook al zijn de hoogtemeters wat minder de dagen worden niet minder zwaar. Toch hebben we vandaag weer lekker door kunnen fietsen en waren we vrij vroeg binnen. Het weer viel ook nog mee, we hebben alleen het laatste uur wat regen gehad, dat was een stuk beter dan het weer wat voorspeld was.

Er zaten weer erg mooie technische singletracks in de route, met korte en toch weer erg steile klimmetjes. De route van vandaag was 108km met 980 hoogtemeters.

Morgen staat ons de langste tocht van deze week te wachten, 120 kilometer naar Venray. We hopen dat het weer opnieuw beter is als wat wordt voorspeld. Net zoals dat we ons elke avond voornemen om vroeg te gaan slapen hebben we ons morgen opnieuw voorgenomen om een rustig tempo te gaan fietsen.

Hoi, hier even een update vanuit Valkenburg.

Afgelopen nacht hebben we erg veel regen gehad en allemaal weining geslapen, toen vanochten o6:00 de wekker ging hadden we dus ook niet erg veel zin om eruit te gaan. Om 08:00 stonden we aan de start en de route ging meteen omhoog naar het drielandenpunt, die hoogtemeters voelden we goed in de benen, we hadden toen allemaal geen idee dat dit eigenlijk een erg goede dag zou worden. Tot aan de eerste stop trapten we de meters lekker weg, na de eerste stop hebben we de sokken er goed ingehad en zo kwamen we vrij vroeg bij de tweede stop aan. Het laatste stuk was nog lekker pittig en we waren om 16:30 al bij de camping, wel eens lekker voor de verandering. In totaal hebben vandaag 101km en weer bijna 2000 hoogtemeters weggetrapt en onze fietsen zijn allemaal 2 kilo zwaarder geworden tijdens de rit van vandaag door alle drek die er aan is blijven plakken.

Volgens de mensen die deze toch al vaker hebben gereden zijn de volgende dagen toch nog erg zwaar, de hoogtemeters worden minder, maar de afstanden worden langer. We hebben nog steeds veel schik en hebben er alle vertrouwen in om de finish te halen.

Hallo allemaal. Na een aantal dagen zonder internet te hebben gezeten, nu dan eindelijk een update van ons.

Afgelopen zondag zijn we begonnen aan de uitdaging voor ons van dit jaar. 10:30 vertrokken nadat we waren “afgeschoten”. De eerste 37 waren erg zwaar, net voor de eerste stop had Jan al voor het eerst kramp. Na de eerste stop werden de klimmen minder steil waardoor we lekker door konden fietsen naar de tweede stop, hierdoor begonnen we vol goede moed aan het laatste stuk. 25 kilometer voor de finish begon het toch te regenen waardoor we er nog een uitdaging bijkregen, het dreigde al een aantal uren te gaan regenen. Toch hebben we het laatste stuk lekker door kunnen fietsen en kwamen we redelijk op tijd binnen. In totaal was deze tich 88 km en 1700 hoogtemeters, een mooi opwarming voor de rest van de week.

Maandag stond de “konningenrit” op het progamma (100 km en 2570 hoogtemeters). Iedereen die we over deze rit spraken zei dat het een zeer zware rit was, en niets was minder waar. Na een rit met 5 lekken banden (waarvan 4 op de naam van Marcel) kwam het hele team laat (19:15) op de camping aan. Doordat we zo laat pas binnen kwamen en er een hoop aan onze fietsen moest gebeuren gingen we ook pas laat slapen. Iedereen had het zwaar gehad maar we hadden de finsh bereikt. Dit was een zeer mooie maar ook zeer zware tocht, in deze tocht zaten prachtige klimmen en nog mooiere afdalingen.

Dinsdag (vandaag) gaf het progamma iets minder km en hoogtemeters aan (96 km en 1600 hoogtemeters) Na een vliegende start en een goede 2e helft ging het de laatste kilometers wat minder, Marcel had wat materiaal pech en dat hield ons iets op. (wat niet zo heel erg was, want voor de rest was het een klein rust momentje). Uiteindelijk hebben we ruim 2000 hoogtemeters gemaakt en een dikke 96 km. Vandaag was een mooie maar zeer technische en leuke (en uiteraard zware) tocht, het venijn zat hem in de staart, de vaalserberg was het laatste stukje van de route, deze kwam nog even achter een minder zwaar stuk aan.

Onze teambegeleider Rene heeft de touwtjes goed in de handen. Alles is uitstekend geregeld waardoor wij alle tijd hebben om rustig bij te komen.

Michelin sponsord ons met hun nieuwe creatie : de Wild Grip’r . Dit is De band voor het terrein van de Ardennen. Ons zie je  niet meer wegglijden ook niet onder de “wildere”omstandigheden.

Bij deze willen Michelin Benelux bedanken voor het leveren van de banden.

In navolging van het Veluws Dagblad de Stentor stond team A4D vandaag opnieuw in de krant. Dit keer in de Harderwijker Courant die in Harderwijk en omgeving huis aan huis verspreid wordt. Een halve pagina in deze krant aandacht voor Duchenne, wij zijn er blij mee.

De krant niet ontvangen ?, op de volgende website http://www.deweekkrant.nl/files/pdfarchief/HWC/20100908/RMC_HWC-1-05_100908_1.pdf   kunt u het nalezen.

Gisteren 22 augustus was het dan zover.Nadat we zelf al flink wat uren getraind te hebben, leek het ons leuk om een gezamelijke tocht te organiseren met mede heroes fietsers. Er hadden zich hiervoor 28 bikers aangemeld dus dat was echt super!!

We hadden hiervoor een tocht uitgezet van 99 kilometer in de bossen op de veluwe. Dit was tevens een mooie kans voor ons om te zien hoe ons niveau ten opzichte van de andere bikers lag.

Het bleek dus dat we allemaal  het zelfde tempo fietste.,dus dat was voor ons een teken dat we goed bezig zijn.

Na ongeveer 40 kilometer hadden de vrouwen voor een lekker bakje koffie gezorgd met een heerlijke krentebol of een plak ontbijtkoek erbij. Dit tot grote vreugde van de deelnemers.

Tijdens het fietsen konden we elkaar zo alvast wat beter leren kennen en meteen wat tips op doen van elkaar en  ex-heroes.

Al met al was dit een zeer geslaagde dag met af en toe een lekker zonnetje erbij.

Dat enige luxe tijdens een barre tocht welkom is weet Peter Stijkel uit eigen ervaring.  Van de viervoudig deelnemer aan Parijs Dakar  kunnen de teamleden van team A4D nog veel leren. Dat het bij de Duchenne heroes tocht niet zo zwaar gaat worden als Parijs Dakar is duidelijk, toch zorgt Stijkel Campers voor de nodige luxe. We mogen van 12 t/m 18 september gebruik maken van een van hun schitterende huurcampers.

Nogmaals: Bedankt !!.